Acetabulair labrumletsel van de heup

Deel A — Klinische evidence-synthese

Deel A is opgesteld om zelfstandig leesbaar en toepasbaar te zijn, zonder dat de lezer aanvullende informatie hoeft op te zoeken. De methodologische verantwoording staat in Deel B.

1. Samenvatting en kernaanbevelingen

In-tekstverwijzingen [n] verwijzen naar de genummerde bronnenlijst (Vancouver; DOI/PMID geverifieerd via PubMed). Bewijszekerheid is per uitkomst met GRADE beoordeeld en vertaald naar de zes-tier-ladder (S/A/B/C/M/X). De tiers in dit concept zijn VOORLOPIG.

Het acetabulair labrum is de kraakbeen-vezelring rond de heupkom die de stabiliteit, drukverdeling en 'afdichting' van het heupgewricht ondersteunt. Een labrumletsel is doorgaans secundair aan een femoroacetabulair impingement (FAI), en verder aan trauma, dysplasie, capsulaire laxiteit of degeneratie [1]. Patiënten klagen meestal over anterieure heup- of liespijn, met een positieve anterieure impingementtest als meest consistente bevinding [1]. MR-artrografie is een betrouwbaar beeldvormend onderzoek; arthroscopie geldt als de gouden standaard voor de diagnose [1]. Belangrijk is dat labrumafwijkingen ook frequent voorkomen bij symptoomloze mensen — een beeldvormende bevinding zonder passende klachten is geen diagnose [1,6].

De behandeling is in de eerste plaats conservatief: rust en activiteitsmodificatie, ontstekingsremmende en pijnmedicatie, fysiotherapie en zo nodig een intra-articulaire injectie [1]. In een gerandomiseerde trial bij patiënten van 40 jaar en ouder met beperkte artrose gaf heuparthroscopie met nabehandeling betere uitkomsten dan fysiotherapie alléén op 24 maanden — maar 71% van de fysiotherapie-alleen-groep stapte alsnog over naar chirurgie, en preoperatieve fysiotherapie liet een deel van de patiënten de operatie vermijden zonder de chirurgische uitkomst te schaden [2]. Er is geen sham-gecontroleerde trial, zodat het contextuele/placebo-aandeel van de operatie onzeker blijft [4]. Een heupbrace gaf in een kleine, exploratieve trial een verbetering van de heup-kwaliteit van leven (iHOT-33-verschil 19,4), maar met een brede betrouwbaarheidsintervallen [3].

Kernboodschappen: koppel de beeldvormende labrumbevinding altijd aan passende klachten (geen diagnose op beeld alleen) [1,6]; behandel de onderliggende oorzaak (meestal FAI) en start conservatief [1]; en reserveer heuparthroscopie (labrumhechting/-débridement) voor geselecteerde patiënten na falen van conservatief beleid, met eerlijke voorlichting over de crossover en het ontbreken van sham-bewijs [2,4]. [CONSENSUS]

Richtlijnverankering (kruischeck 15-07-2026): labrumletsel behoort in het Zurich-2018-consensusdocument (Reiman et al. 2020) [6] tot de derde kernentiteit van hip-related pain (labrale/chondrale/ligamentum-teres-condities), met de waarschuwing dit niet te verwarren met incidentele beeldvorming bij asymptomatische personen. CONSENSUS-EXPERT, geen effect-tier; onderscheiden van de Warwick Agreement.