Cervicale radiculopathie

Deel A — Klinische evidence-synthese

Deel A is opgesteld om zelfstandig leesbaar en toepasbaar te zijn, zonder dat de lezer aanvullende informatie hoeft op te zoeken. De methodologische verantwoording staat in Deel B.

1. Samenvatting en kernaanbevelingen

In-tekstverwijzingen [n] verwijzen naar de genummerde bronnenlijst (Vancouver; DOI's/PMID's geverifieerd via PubMed). Bewijszekerheid is per uitkomst met GRADE beoordeeld en vertaald naar de zes-tier-ladder (S/A/B/C/M/X). Waar de risk-of-bias overwegend op abstract- en full-text-niveau is beoordeeld, wordt de zekerheid als voorlopig woordlabel gerapporteerd.

Cervicale radiculopathie is prikkeling of compressie van een cervicale zenuwwortel — meestal C7 of C6 — door een discushernia of door spondylotische foraminale stenose, met dermatomale armpijn en soms sensibele of motorische uitval. De aandoening is relatief frequent (jaarincidentie circa 83 per 100.000, met een piek rond 200 per 100.000 op 50-54-jarige leeftijd) en heeft een overwegend gunstig natuurlijk beloop: 75% tot 90% van de patiënten verbetert zonder operatie [1,3,4]. De diagnose is primair klinisch, ondersteund door een testcluster (Spurling, distractie, Upper Limb Tension Test en beperkte cervicale rotatie); beeldvorming is voorbehouden aan rode vlaggen, progressieve uitval of aanhoudende klachten, omdat degeneratieve afwijkingen ook bij klachtenvrije mensen alomtegenwoordig zijn [5,6,23].

De kern van het beleid is: sluit myelopathie en andere rode vlaggen uit, behandel minstens zes weken conservatief (educatie, actief blijven, oefentherapie, zo nodig tractie en pijnstilling), en reserveer chirurgie voor onvoldoende herstel of relevante uitval. Meerdere gerandomiseerde trials laten zien dat chirurgie het herstel in het eerste jaar versnelt, maar dat conservatieve behandeling en operatie op de langere termijn gelijkwaardig zijn; gestructureerde fysiotherapie hoort daarom vóór de operatie te worden geprobeerd [7,8,21].